5 Αυγούστου 2007, Ορεστιάδα…έτοιμοι!
Το ταξίδι ξεκίνησε. Άγκυρα, δείπνο στο κάστρο…
Τουρκία, κάπου στο δρόμο…
Ουπς!…
Περιμένοντας την οδική βοήθεια…
Η περιπέτεια με τη ζημιά του Kia είχε και τις θετικές της πλευρές. Γνωρίσαμε την Τουρκική πόλη Sivas…
Sivas, το κογκρέσο του Ατατούρκ…
Sivas, την ημέρα…
…και τη νύχτα…
Πλησιάζοντας τα σύνορα Τουρκίας-Ιράν…
Το Βιβλικό Αραράτ…εκπληκτικό θέαμα…
Dogubayazit, η τελευταία πόλη πριν τα Ιρανοτουρκικά σύνορα. Πληθυσμός 50.000 κυρίως Κούρδοι και έντονη παρουσία του Τουρκικού στρατού…
Dogubayazit, hotel Tahran, ουδέν σχόλιον…
Dogubayazit, το παλάτι του Ισάκ Πασά…
…μέρος μαγικό…
Ιράν…
Το χρώμα του χρήματος, 1 χομεϊνί, 2 χομεϊνί, μισό χομεϊνί…χάος…
Σχεδιασμός της διαδρομής στο χάρτη…και τι χάρτη!
Ένα άγνωστο χωρίο, δώρα μερικά μολύβια και τετράδια, πολλά παιδικά χαμόγελα, Μιχάλη η στιγμή όλη δική σου…
Esfahan 55km…
Ένα από τα δύο σήματα κατατεθέντα του Ιράν…το μπλε Nissan (Saipa)…
Συμβουλές για την οδήγηση εκτός δρόμου και στα Αγγλικά!…
Υπάρχουν σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό και μας κοιτούν μαρμαρωμένοι από τοίχους και ταμπέλες για να μην ξεχάσουμε ποτέ…οι μάρτυρες του πολέμου Ιράν-Ιράκ…
Αλμπορτζ…
Αλμπορτζ, κάτι από Φελίνι…
Κοντά στη Rasht…
Σουρεάλ…
Τσαγάκι στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν…
Τουρκία ξανά…
Στο τελωνείο του Gurbulak…
Ο Ομάρ…τελωνειακός…
Σύνορα Τουρκίας-Ιράν. Τώρα πραγματικά…το θωρείς εξυπνάδα να πάρεις αυτό το ρίσκο;…
Αν αναρωτηθήκατε ποτέ τι κάνουν τα άλογα όταν γεράσουν…ΚΤΕΛ Λειβαδιάς, ΚΤΕΛ Καβάλας περιμένουν στα σύνορα για να ξεκινήσουν μια δεύτερη ζωή στο Ιράν…
Για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε…
Τυπικός αυτοκινητόδρομος Ανατολικής Τουρκίας…
Πριν το Erzurum, καθαρτική καταιγίδα…
Καππαδοκία!…
Ξεκούραση. Σωματική και ψυχική ανάταση…
Τι έχουν στο μυαλό τους τα τρία παιδάκια και χαμογελάνε;
Α, μάλιστα…
Πετάμε!!! Γιούπι!!….
Κάιλι, μην ακούσω τίποτα για γυναίκες οδηγούς…
Ιούλιος Βερν…
Fairy Chimney Inn, το αγαπημένο μας κατάλυμα στην Καππαδοκία…
Goreme…
Kaili and Lars – Kapadokya balloons – Thank you guys!
Το ταξίδι στο Ιράν συνεχίζεται…
