Σήμερα είμαι λίγο άκεφος.
Η nomad-ίωση θα φταίει, σίγουρα.
Πέμπτη, με βροχερό καιρό, χωρίς δραστηριότητα για το ΠΣΚ, πως να μην είμαι άκεφος…

Λες και η τύχη παίζει με τη διάθεση μου σαρκαστικά, σερφάροντας στο site μας, έπεσα πάνω στο post που είχε γράψει ο Πάνος μετά τις πρώτες δοκιμές που είχαμε κάνει στη Θεσσαλονίκη με το Teras.
Έχουν περάσει ακριβώς οκτώ μήνες.

Από τη μία μου φαίνονται λίγοι, “μόνο οκτώ μήνες!!”… βλέπετε έχουν αλλάξει τόσα από τότε… Ευτυχώς οι αλλαγές είναι στην πλειοψηφία τους ευχάριστες.

Από την άλλη όμως μου φαίνονται πολλοί.
Πότε πέρασαν κιόλας!!
Αν σκεφτεί κανείς ότι αυτό το project το ονειρευόμασταν χρόνια, μετά επί ενάμιση χρόνο μετράγαμε τις μέρες και τις ώρες για να τελειώσει, και μετά… τίποτα. Κανένας αγώνας πέραν της δοκιμής του Έβρου, αναβολή των Mad και Trophy της Άνοιξης, αναβολή της συμμετοχής στο Transylvania Trophy, απουσία από το Thessaloniki Trophy λόγω του ατυχήματος… Κυρίως όμως, η “αντικατάσταση” του μακριού Cruiser από το κατά πολύ ικανότερο Jeep καθιστά την παρουσία του Teras μη αναγκαία στις δραστηριότητες μας, και την όλη διαδικασία της μεταφοράς του με το τρέϊλερ κλπ, ίσως αχρείαστη.
Τα ζητούμενα μας, σαν ομάδας, είναι πολύ διαφορετικά από αυτά της παρέας του Χορτιάτη. Δεν λέω αν είναι καλύτερα ή όχι, απλά είναι διαφορετικά και σίγουρα πιο “μακρινά”. Για προπόνηση στην Αττική θα βγω μόνο όταν δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω και, με τις δραστηριότητες της ομάδας να πυκνώνουν, αυτό σπάνια συμβαίνει, ευτυχώς. Εκτός αυτού, η Αττική, σαν προπονητικό πεδίο, είναι σαφώς κατώτερη του Χορτιάτη. Έτσι το πολυαναμενόμενο, και πανάκριβο, θηριάκι, ζήτημα είναι αν μέσα στους οκτώ μήνες της ζωής του έχει κάψει… τρία ρεζερβουάρ βενζίνης!! Κάθεται σκεπασμένο στο γκαράζ και περιμένει..τι??

Αν ήξερα την εξέλιξη των γεγονότων δεν ξέρω αν θα είχα αποφασίσει να μπω σʼαυτή την δαπάνη ενέργειας και πόρων. Από την άλλη, όπως λεέι και ο Βλασσάκος, το Teras έχει συλλεκτική αξία. Έλα όμως που δεν είμαι συλλέκτης…

Μπορεί να φταίει η ακεφιά της Πέμπτης. Αρκετά σας ζάλισα.
Mike Miskis