Με τα σημερινά δεδομένα, αυτά τα αυτοκίνητα κανείς δεν θα τα αποκαλούσε καν “αγωνιστικά”.
Για τα αυτοκίνητα, λες και από το 2006 πέρασαν 100χρόνια!…

Για τους ανθρώπους όμως, νιώθω πως αυτά τα πέντε χρόνια μας έκαναν λίγο σοφότερους, λίγο πιο έμπειρους και ίσως λίγο καλύτερους. Όχι λόγω των Trophy, αλλά λόγω του δεσίματος που δημιουργείται όταν μια ομάδα προσπαθεί για έναν κοινό στόχο, ιδίως όταν αυτός είναι δύσκολος και δεν έχει το στοιχείο της ιδιοτέλειας.
Αφιερώνω αυτή τη φωτογραφία (με αφορμή το επερχόμενο ΕΑΤ2010) σε όλους όσους έζησαν με την ομάδα μας σαν συνοδηγοί και σαν υποστήριξη, με ΠΟΛΛΗ αγάπη. Βασίλης, Κλεώπας, Ionut, Ζινα, Πάνος, Άννα, Βίκυ, Ζωή, Q, Βαγγέλης… είναι πολλοί για να τους αναφέρω όλους!!

Δεν μπορώ όμως να μη ξεχωρίσω το ζευγάρι μου τον Ανδρέα και τον συνοδηγό μου τον Μιχάλη, που εξακολουθούν να με ανέχονται μετά από τόσο καιρό. Έχω τρέξει χωρίς τον Ανδρέα, έχω τρέξει χωρίς τον Μιχάλη. Η αίσθηση είναι λειψή, κάτι έλειπε πάντα.
Πρώτα ο Θεός, σε λίγες μέρες θα είμαστε και πάλι “κομπλέ”. Ευχαριστώ φιλαράκια μου!!
Mike Miskis

Με καθυστέρηση λόγω Πάσχα και πολύ δουλειάς σας δίνω μια γεύση από Συρία και ελπίζω να την ξαναδούμε όλοι μαζί.
Τετραήμερο λοιπόν, 25 Μάρτη, και φύγαμε τα δυο μας. Άφιξη βράδι στη Δαμασκό και ο driver μας ανέβασε στη Βίγλα Dschabal Qāsyūn και απολαύσαμε θέα. Γενικά και για να μη σας κουράζω η Δαμασκός είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και παλιές πόλεις της Μ. Ανατολής, με έντονο χρώμα, ασφάλεια, σουκ σε ατελείωτα σοκάκια σε πολύ φθηνές τιμές, δεν βλέπεις βέβαια ούτε γάμπα για δείγμα, παντού η φωτο του Μπασάρ αλ ‘Ασαντ, φαγητό όχι στο ξενοδοχείο, καλύτερα εστιατόριο. Δοκιμάσαμε συριακές σπεσιαλιτέ, και όλες τις παραλλαγές του χούμους (ρεβύθια αλεσμένα σαν φάβα), αλλά χωρίς αλκοόλ. Σχετικά κοντά στη Δαμασκό (ε, άμα έχεις driver) είδαμε τη Μααλούλα κτισμένη στο… βουνό των Χριστιανών όπως λέγεται (οι κάτοικοι συνεχίζουν ως σήμερα να μιλούν τα αραμαϊκά). Στη συνέχεια Σεϋτνάγια για να δούμε το μοναστήρι. Το είδε και ο τύπος με το Land Rover (δεν χάνεται και τίποτα).
Παλμύρα. Η πόλη χάλια αλλά η αρχαία πόλη εντυπωσιακή, όαση. Ψιλόβρεχε. Ωραία περάσαμε, άντε και στο επόμενο…