Με καθυστέρηση λόγω Πάσχα και πολύ δουλειάς σας δίνω μια γεύση από Συρία και ελπίζω να την ξαναδούμε όλοι μαζί.
Τετραήμερο λοιπόν, 25 Μάρτη, και φύγαμε τα δυο μας. Άφιξη βράδι στη Δαμασκό και ο driver μας ανέβασε στη Βίγλα Dschabal Qāsyūn και απολαύσαμε θέα. Γενικά και για να μη σας κουράζω η Δαμασκός είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και παλιές πόλεις της Μ. Ανατολής, με έντονο χρώμα, ασφάλεια, σουκ σε ατελείωτα σοκάκια σε πολύ φθηνές τιμές, δεν βλέπεις βέβαια ούτε γάμπα για δείγμα, παντού η φωτο του Μπασάρ αλ ‘Ασαντ, φαγητό όχι στο ξενοδοχείο, καλύτερα εστιατόριο. Δοκιμάσαμε συριακές σπεσιαλιτέ, και όλες τις παραλλαγές του χούμους (ρεβύθια αλεσμένα σαν φάβα), αλλά χωρίς αλκοόλ. Σχετικά κοντά στη Δαμασκό (ε, άμα έχεις driver) είδαμε τη Μααλούλα κτισμένη στο… βουνό των Χριστιανών όπως λέγεται (οι κάτοικοι συνεχίζουν ως σήμερα να μιλούν τα αραμαϊκά). Στη συνέχεια Σεϋτνάγια για να δούμε το μοναστήρι. Το είδε και ο τύπος με το Land Rover (δεν χάνεται και τίποτα).
Παλμύρα. Η πόλη χάλια αλλά η αρχαία πόλη εντυπωσιακή, όαση. Ψιλόβρεχε. Ωραία περάσαμε, άντε και στο επόμενο…