.
Τι σχέση έχουν η κακοκεφιά και τα προβλήματα της εποχής με το θηριάκι της φωτογραφίας? Καμία απολύτως, εκτός από έναν συνειρμό που μου ήρθε στο μυαλό καθώς την κοίταζα, αυτή και τις υπόλοιπες:

Κοιτάζοντας τις λοιπόν σκέφτηκα πως το θηριάκι αυτό κάποτε ήταν λίγο…. σαν την Ελλάδα μας: Σάπιο, μίζερο και χρεοκωπημένο, έτοιμο για την τελευταία του βόλτα στην ανακύκλωση οχημάτων. Ποιος θα ποντάριζε ένα € σ’αυτό το ψόφιο άλογο?

(το καϋμένο… μη μου πείτε, δεν σας θυμίζει τη χώρα μας?)
.
Ο φίλος μας ο Βαγγέλης είχε άλλη άποψη. Τι έκανε λοιπόν το τυπάκι? Απλά πράγματα: δούλεψε. Δηλαδή, αξιοποιώντας το μυαλό, τις εμπειρίες της ομάδας -τα σωστά και τα λάθη- με μικρό προυπολογισμό και με τη βοήθεια των φίλων του (που του την πρόσφεραν απλόχερα όπως μπορούσε ο καθένας) μεταμόρφωσε αυτό το ληγμένο Samurai στο θηριάκι που βλέπετε. Του πήρε δύο χρόνια και ακόμα έχει πολλή δουλειά στις δοκιμές, αλλά το αποτέλεσμα αξίζει. Πραγματική μινιατούρα.
.

.
(μμμ… απίστευτο! Με τη δουλειά δηλαδή αλλάζουν πολλά, ε?)
.

(έτσι φαίνεται. Θέλει βέβαια και γνώση και… φίλους!)
.
Οι εντυπωσιακότερες αλλαγές δεν φαίνονται στις φωτό. Έχουν να κάνουν με την αντοχή και με τα μηχανικά μέρη – τις “δομές” και τον “παραγωγικό ιστό” που λένε και οι οικονομικοί αναλυτές.

Φιλαράκι, τώρα αρχίζει το πάρτυ, γιατί η οδήγηση εκτός δρόμου είναι μια τέχνη που δε σταματάμε ποτέ να μαθαίνουμε. Έχεις και τα συγχαρητήρια της Άννας, το αποτέλεσμα είναι πολύ ωραίο και αισθητικά.

Άντε, καλοτάξιδο!! Μακάρι να σε πάει σε μαγικά μέρη, από ακόμα πιο μαγικά μονοπάτια.
Mike Miskis

Φωτό δεν βάζω, είμαι λίγο προληπτικός. Ούτε ευχές θέλω. Απλά ρε φιλαράκια, επιτέλους το τελειώνουμε!

Ο εγκλεισμός μoυ στην Αθήνα φτάνει κι’αυτός στο τέλος του. Το nomad-κομμάτι της ζωής μου έλειψε αφάνταστα αυτούς τους μήνες.

Λοιπόν, το μπλε πραγματάκι τελειώνει, πρώτα ο Θεός. Αυτό με κάνει να νιώθω καλά. Λίγο ακόμα και θ’αρχίσω να έχω ενοχές, μιας και τη καθημερινότητα όλων μας μόνο αισιόδοξη δεν μπορεί να τη χαρακτηρίσει κανείς τον τελευταίο καιρό…

Έχει αλλάξει, έχει γίνει ποιοτικό στις λεπτομέρειες (με αυτές ασχοληθήκαμε) και αυτό οφείλεται στην θετική ενέργεια με την οποία δουλεύτηκε. Να’ναι καλά ο Πέτρος, είναι πραγματικά εξαίρετος.

Όσο για τον βάτραχο στη φωτό, όταν το δείτε θα καταλάβετε γιατί τον έβαλα. Υπάρχει σαφής αισθητική συγγένεια!!

Άντε, καλό Σ/Κ
Mike Miskis

Η ημερομηνία για το φετινό Έβρος Trophy πλησιάζει και οι συντελεστές του δουλεύουν στο φουλ. Στον τομέα της επικοινωνίας, η προβολή του event είναι πολύ καλύτερη από τις προηγούμενες χρονιές, στο facebook και τα forum Τα αποτελέσματα φαίνονται: οι συμμετοχές έχουν ήδη ξεπεράσει αυτές του 2010. Στο forum του evrosadventuretrophy χτίζεται σελίδα με τα προφίλ των αγωνιζομένων, κάτι που δεν έχει ξαναπαίξει στην Ελλάδα. Εκεί θα αναρτηθούν μετά τον αγώνα και άρθρα, σχόλια, εντυπώσεις από το φετινό event και φωτό από όλα τα πληρώματα.
Το Camp έχει παροχές για τους αγωνιζόμενους, όπως πλήρες συνεργείο από επαγγελματία-χορηγό του αγώνα, ηλεκτρισμό και ζεστό νερό.
Στην απονομή, δώρα περιμένουν τους συμμετέχοντες και όσους διακριθούν, φυσικά.
Για τους θεατές, γίνεται προσπάθεια να ετοιμαστεί έντυπο με πληροφορίες για το κάθε πλήρωμα, ώστε να ξέρουν who is who την ώρα που παρακολουθούν τις διαδρομές.

To βασικότερο: υπάρχει η υπόσχεση ότι φέτος ο αγώνας μέσα στην μοναδική φύση του Ν.Έβρου θα είναι… next level (αν υπάρχει τέτοιο) δηλαδή ακόμα πιο τεχνικός και ακραίος από τα προηγούμενα χρόνια. Και οι τύποι έχουν αποδείξει ότι τηρούν τις υποσχέσεις τους.

Πιστεύω ότι η προσπάθεια αξίζει την υποστήριξη μας με κάθε τρόπο. Είναι μια μικρή παραφωνία προς τη διάθεση της εποχής, που μας θέλει να κοιτάμε κάτω, κάπως κουρασμένοι.

Οι συμμετοχές εδώ: http://www.evros-trophy.com/forum/viewtopic.php?f=16&p=14#p14

Mike Miskis